Hringurinn

Þegar að Pálrún nafna mín og frænka lést snemma á þessu ári þá erfði ég frá henni hring sem hafði verið í hennar eigu svo lengi sem ég man eftir mér. Hringurinn er dásamlega fallegur og fer vel á fingrinum á mér líkt og hann gerði á nöfnu minni.

Ég fór með hann til gullsmiðs sem pússaði hringinn upp fyrir mig og núna nota ég hann á hverjum einasta degi. Ég hefði aldrei trúað því að mér gætti þótt svona vænt um einhvern veraldlegan hlut, mér finnst smá eins og hluti af Pálrúnu sé hjá mér eftir að ég setti hringinn á hendina. Það hefur jafnvel gengið svo langt að mig langar að spjalla aðeins við hringinn ef ég er mikið hugsi eða í vandræðum...má það?!

Það er þessi með fjólubláa steininum- hinn fékk ég að gjöf frá eiginmanninum og er voða ánægð með.

HP