Andvaka...

Ég er andavaka heilu og hálfu næturnar þessa dagana. Ég hef frá því að ég var barn hef ég verið ein af þeim sem á erfitt með svefn, er heila eilífð að sofna og afskaplega svefnstygg!
Ég og Vala systir mín vorum lengi vel saman í herbergi sem litlar stelpur og hún hefur sjálfsagt oft verið orðin þreytt á bröltinu í þessari óþolandi litlu systur. Mér er svo minnisstætt ráðið sem hún gaf mér eitt kvöldið sem ég gat ekki sofnað:

 Hún sagði mér að ímynda mér RISA stórt jarðaber, nú eða epli hvort sem að mér þætti betra. Ávöxturinn væri fyrir utan húsið okkar og ætti að vera það stór að ég þyrfti stiga til að klifra upp í það og ég mætti svo borða eins mikið og ég vildi...það væri líka alveg rosalega gott bragð af þessum ávexti og þetta hljómaði allt ævintýralega skemmtilegt.

Enn þann dag í dag hugsa ég um ávexti þegar ég get ekki sofnað- en undanfarna daga hafa jafnvel ekki allir heimsins ávextir bjargað mér undan þessum vandræðum. Ég er þó ekki farin að örvænta því eitt kvöldið á næstu dögum hef ég trú á því að ég þetta takist hjá mér!

Ég þarf svo að fara að mynda öll handavinnuverkefnin sem ég hef unnið að þetta árið- hef verið óvenju afkastamikil svona miðað við aðrar annir.

Hér fær að fylgja ein mynd af fjölskyldumyndaveggnum sem er komin í sitt rétta horf:

HP